Πολιτική και ποδόσφαιρο

Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, το ποδόσφαιρο με την πολιτική ελάχιστη σχέση έχουν μεταξύ τους. Συνήθως στην επιλογή μίας ομάδας τα κριτήρια είναι άλλοτε τοπικιστικά, άλλες φορές συγκυριακά και κάποιες άλλες οικογενειακά.

Όχι όμως στην Κύπρο. Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της χώρας έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές, για την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών ιδεολογιών. Οι πολιτικές τάσεις στο νησί είναι άμεσα συνδεδεμένες με την επιλογή των οπαδών, ως προς την ομάδα που θα υποστηρίζουν.

Το ποδόσφαιρο στην Κύπρο έχει δομηθεί πάνω στην ιστορική αντιπαλότητα της αριστεράς με την δεξιά. Οι ρίζες του προβλήματος ξεκινούν από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και μετά τον εμφύλιο πόλεμο της Ελλάδας. Η αντιπαράθεση μεταξύ δεξιάς και αριστεράς μεγάλωσε, με αποτέλεσμα οι ποδοσφαιρικοί αγώνες να είναι πολιτικά φορτισμένοι, ενίοτε με βίαιες συγκρούσεις.

Τη δεκαετία του ’70 και μετά το πραξικόπημα τα εθνικόφρονα ιδεώδη ταυτίζονται με την Χούντα. Τα συναισθήματα των Ελληνοκυπρίων εκφράζονταν έντονα στα γήπεδα. Σταδιακά με τη δυναμική ανάκαμψη της δεξιάς οι οπαδοί της επανήλθαν δριμύτεροι, προβάλλοντας το έθνος και τα εθνικά σύμβολα.

Οι οπαδοί των ομάδων και οι βεντέτες

Η Ανόρθωση και ο ΑΠΟΕΛ είναι οι δύο μεγαλύτερες ομάδες της Κύπρου με δεξιές καταβολές. Στις εξέδρες κυριαρχεί η ελληνική σημαία και τα γαλανόλευκα χρώματα. Η ΑΕΛ, η Αλκή και η Νέα Σαλαμίνα θεωρούν ως κυριότερους αντιπάλους τους τις ομάδες που πρεσβεύουν τη δεξιά και έχουν βεντέτα με τον ΑΠΟΕΛ, αλλά σε πιο μέτριο βαθμό από την Ομόνοια.

ΑΠΟΕΛ – Ομόνοια

Πρόκειται για το απόλυτο ντέρμπι στην Κύπρο. Ο ιδεολογικός διχασμός, οι κομματικές αντιπαλότητες και τα πολιτικά δρώμενα φαίνονται και μέσα στο γήπεδο. Οι αναμετρήσεις μεταξύ τους σπάνια έχουν βαθμολογικό ενδιαφέρον. Τα παλιά χρόνια δεν είχαν ούτε ιδιαίτερο ποδοσφαιρικό ενδιαφέρον, ακόμα και όταν το 1974 η Κύπρος πληγώθηκε από την εισβολή και την κατοχή. Οι δύο αυτές ποδοσφαιρικές ομάδες είναι συνυφασμένες με την ίδια την πολιτική ιστορία του τόπου και των κοινωνικών προβλημάτων.